• 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
Wielka­noc zaczyna się już w sobotę po zachodzie słońca. Rozpoczyna ją litur­gia światła. Na zewnątrz koś­cioła kapłan święci ogień, od którego następ­nie zapala się Paschał – wielką woskową świecę, która sym­bol­izuje zmartwych­w­stałego Chrys­tusa. Na paschale kapłan żłobi znak krzyża, wypowiada­jąc słowa: „Chrys­tus wczo­raj i dziś, początek i koniec, Alfa i Omega. Do Niego należy czas i wieczność, Jemu chwała i panowanie przez wszys­tkie wieki wieków. Amen”. Umieszcza się tam również pięć ozdob­nych czer­wonych gwoździ, sym­bol­izu­ją­cych rany Chrys­tusa oraz aktu­alną datę.
Wielka Sob­ota jest dniem ciszy i oczeki­wa­nia. Dla uczniów Jezusa był to dzień najwięk­szej próby. Według Trady­cji apos­tołowie rozpierzchli się po śmierci Jezusa, a jedyną osobą, która wytr­wała w wierze, była Bogurodz­ica. Dlat­ego też każda sob­ota jest w Koś­ciele dniem maryjnym.
Wielki Piątek to dzień Krzyża. Po połud­niu odpraw­iana jest niepow­tarzalna wielkopiątkowa Litur­gia Męki Pańskiej. Upamięt­nia on wydarzenia z życia Jezusa od poj­ma­nia Go w ogrodzie Get­se­mani, aż do Jego śmierci na krzyżu. W tym roku Koś­cioły chrześ­ci­jańskie Zachodu i Wschodu obchodzą Triduum Paschalne w jed­nym terminie.

A gdy Jezus skosz­tował octu, rzekł: «Wykon­ało się!» I skłoni­wszy głowę oddał ducha.
J 19 30